Gele medaka (Himedaka 緋メダカ): fiche, verzorging en kweken

De gele medaka, of Himedaka (緋メダカ), is de oudste variëteit van de verbeterde medaka. Zijn geeloranje lichaam komt van een mutatie die hem zijn cellen met zwart pigment ontnam. Hij wordt in Japan gekweekt sinds de Edo-periode en is de meest verspreide, de goedkoopste en de eenvoudigste medaka: degene waarmee je begint als je het wilt leren.

Identiteitskaart

Naam Gele medaka · 緋メダカ / ヒメダカ · Himedaka
Handelsnaam Oryzias latipes Yellow; “medaka jaune” (gele medaka) of “medaka doré” (gouden medaka) bij sommige verkopers
JMA-classificatie geel (黄) · normale schubben · normale ogen · geen bijzondere iridoforen · geen tekening · normale vinnen · normaal type
Herkomst Japan, Edo-periode of eerder volgens de WEB図鑑, die geen tekst en geen jaar noemt; selectie van een spontane mutatie van de wilde medaka. Kweker onbekend.
Volwassen grootte 3 tot 4 cm
Temperatuur 5 tot 30 °C verdragen; voortplanting vanaf 18-20 °C, ideaal 20-25 °C
Moeilijkheid beginner: oude, stabiele variëteit, de meest tolerante van allemaal
Aanbevolen achtergrond donker: Aquaturtlium raadt een zwarte bak aan om de tint te behouden, die op een lichte achtergrond verbleekt

Een Himedaka herkennen

Een Himedaka van boven gezien op een zwarte achtergrond
Gezien van boven: een Himedaka. Foto European Medaka Association / Aquadistri, met hun toestemming overgenomen.
Himedaka: gezien van boven en van opzij
Himedaka, gezien van boven en van opzij. Beeld van Aquafarm, onze leverancier.

De Himedaka is over het hele lichaam geeloranje, in een zachte tint, niet rood en niet goud. De vinnen zijn doorschijnend, nauwelijks getint. De ogen zijn zwart: dat onderscheidt hem van een albino, die rode ogen heeft. Van boven gezien in een donkere bak vormt een groep Himedaka’s een lichtoranje vlek die beweegt; van opzij lijkt hij geler.

De genetica is bekend. Een wilde medaka heeft vier soorten pigmentcellen: zwarte, gele, witte en reflecterende. De Himedaka heeft de zwarte cellen, de melanoforen, verloren. De gele blijven over, vandaar zijn kleur. De mutatie is recessief: twee Himedaka’s geven Himedaka’s, een Himedaka gekruist met een wilde geeft bruine jongen die het gen dragen.

De meest voorkomende verwarring is die met de Youkihi, in 2004 geselecteerd uit dezelfde pigmentfamilie. AQUALASSIC vat het verschil samen: de Himedaka is geel, de Youkihi helder oranje en de Kōtei, afgeleid van de Youkihi, donkerrood. Een bleke jonge Youkihi lijkt op een Himedaka; een volwassen Himedaka wordt nooit vermiljoen. Een mooie Himedaka heeft een regelmatige kleur en een kaarsrecht lichaam, verder niets: voor deze variëteit bestaat geen wedstrijdcriterium.

De Himedaka houden

Dit is de referentiemedaka om te leren. Alles in de installatiegids voor een bak geldt zonder uitzondering: minimaal 1 liter per vis, water dat 24 uur buiten heeft gestaan, drijvende planten, buiten is geen filter nodig. Hij verdraagt 5 tot 30 °C en overwintert buiten, bij ons in Bretagne, in een bak van 30 L met een diepe zone, volgens onze pagina overwintering van medaka’s.

Twee details verbeteren de kleur. Eerst een donkere bak: Aquaturtlium merkt op dat een zwart bakje het verbleken beperkt. Daarna kleurvoer, rijk aan carotenoïden of spirulina, dat AQUALASSIC voor de hele geeloranje familie noemt; zie onze voedingsgids. Zonder dat blijft de Himedaka bleekgeel, wat geen gebrek is.

Een regel die in Europa net zo geldt als in Japan: laat een Himedaka nooit vrij in de natuur. Wikipedia herinnert eraan dat het uitzetten van Himedaka’s de wilde Japanse populaties bedreigt door hybridisatie. Ook bij ons heeft Oryzias latipes niets te zoeken in een rivier, geel of niet.

De Himedaka kweken

De voortplanting is de gemakkelijkste van alle variëteiten, en aan de Himedaka leer je de algemene methode: 13 tot 14 uur daglicht, 20 tot 25 °C, paaiborstel, eitjes verzamelen, apart uitbroeden gedurende 250 graaddagen, dus tien dagen bij 25 °C. Aquaturtlium geeft dezelfde drempels: meer dan 12 uur licht en minstens 18 °C.

Doordat de mutatie recessief is en de variëteit oud, is de vastlegging volledig: twee Himedaka’s geven Himedaka’s. Op kleur valt er niets te sorteren. Je sorteert alleen op vorm: je zet jongen met een kromme rug of misvormde vinnen apart en houdt meer vrouwtjes dan mannetjes in de paaibak. Een nest Himedaka is ook de beste oefening om jonge visjes op te kweken: groen water, poedervoer vanaf de derde dag, 4 tot 5 maaltijden, sorteren op grootte.

Verwante variëteiten

  • Youkihi — dezelfde pigmentfamilie, in 2004 geselecteerd richting vermiljoen.
  • Oranje medaka — oranjer dan de Himedaka, minder rood dan de Youkihi.
  • Donkeroranje medaka — intens oranje.
  • Gele Hikari — geel met het Hikari-type: rugvin gelijk aan de aarsvin, staartvin ruitvormig.
  • Witte medaka — de andere oude variëteit, ontstaan na de Himedaka.

Veelgestelde vragen

Waarom is de Himedaka zo goedkoop?

Omdat hij oud, vastgelegd en in massa geproduceerd is. In Japan dient hij ook als voedervis en als laboratoriumvis; Aquaturtlium noemt ongeveer 30 ¥ per stuk. Slechts een orde van grootte.

Himedaka of Youkihi om te beginnen?

Beide zijn gemakkelijk. De Himedaka is de meest tolerante en de goedkoopste; de Youkihi is roder. De keuze hangt af van de kleur die je wilt zien.

Mijn Himedaka heeft zwarte ogen, is het een albino?

Nee. Een albino heeft rode ogen. De Himedaka heeft zijn zwarte huidcellen verloren maar houdt zwarte ogen.

Heeft de Himedaka een fiche in de WEB図鑑?

Geen genummerde fiche voor hem alleen. De WEB図鑑 rangschikt de variëteiten op lichaamskleur; hij plaatst de Himedaka in de gele groep (黄) en presenteert hem als de oorspronkelijke variëteit van die groep, op zijn pagina over de gele kleur.

Bronnen